Co to jest masaż?Wizualizacja masażu

Masażem nazywamy oddziaływanie bodźcami mechanicznymi na tkanki organizmu, przy biernym zachowaniu masowanego. Masażem leczniczym, nazwiemy taki sposób wykonywania masażu, który przyczyni się do poprawy psychofizycznej sprawności chorego. Znajduje on zastosowanie w profilaktyce, leczeniu i rehabilitacji chorób z zakresu ortopedii, neurologii, ginekologii, pediatrii i chorób wewnętrznych.

Historia masażu

Masaż jest jedną z najstarszych dziedzin wiedzy lekarskiej. Wywodzi się z Indii i Chin, gdzie wchodził w zakres rytuału religijnego. Już 3000 lat p.n.e. odnotowano w dziele chińskim Kung-Fu wzmiankę o leczeniu za pomocą masażu.

W okresie medycyny sakralnej kapłani zalecali jego stosowanie, tak jak i wód mineralnych, w czasie spełniania obrzędów, które były częścią kultu religijnego i jednocześnie miały znaczenie lecznicze.
Dopiero Hindusi w swej księdze mądrości Weda pochodzącej z 1800 roku p.n.e. podają dokładne wskazówki wykonywania masażu.W okresie medycyny sakralnej kapłani zalecali jego stosowanie, tak jak i wód mineralnych, w czasie spełniania obrzędów, które były częścią kultu religijnego i jednocześnie miały znaczenie lecznicze.

Dopiero Hindusi w swej księdze mądrości Weda pochodzącej z 1800 roku p.n.e. podają dokładne wskazówki wykonywania masażu. Z czasem masaż odpadł od rytuału religijnego i chociaż wszedł w zakres leczenia, medycyna oficjalnie nie zajęła się nim. Jedynie z króciutkich przekazów pisemnych wiemy, że lekarze w niektórych chorobach zalecali masaż, o czym świadczą wzmianki w dziełach Hipokratesa, Celsusa i Galena.
W Grecji masaż miał szczególne znaczenie dla sportowców biorących udział w igrzyskach olimpijskich. Nie był to masaż w dzisiejszym tego słowa znaczeniu, lecz raczej namaszczanie przez natłuszczanie ciała oliwą przed zawodami. Namaszczanie i nacieranie były pierwszymi w świecie zabiegami, z których rozwinął się wiele lat później masaż zwany klasycznym.
W kronikach historycznych państwa rzymskiego znajduje się notatka, że Juliusz Cezar, cierpiący na rwę kulszową, leczony był masażem z zastosowaniem głaskania, szczypania i ugniatania. Stąd wniosek, że tak Grecy, jak i Rzymianie rozumieli wartość masażu i stosowali go jako zabieg leczniczy, sportowy i kosmetyczny.
W niektórych krajach słowiańskich, a wiemy na pewno, że w Polsce do połowy XIV wieku, istniały nawet łaźnie parowe, w których po kąpielach ludzie poddawani byli klepaniu rózgami w celu poprawy ukrwienia tkanek.
Średniowiecze było okresem zahamowania rozwoju nauki i lecznictwa. Należy przypuszczać, że w okresie tym masaż był również zaniedbany.
O masażu w całym tego słowa rozumieniu można mówić dopiero w XVI w. Został on wskrzeszony we Francji przez znakomitego chirurga i lekarza Ambrożego Pare (1517-1590). Jest on również twórcą masażu metodą uciskową. Pare zaobserwował, że głaskanie obolałych po operacji miejsc przynosi nie tylko ulgę w cierpieniu, ale również wywołuje zmiany w skórze, a nacieranie wywiera wpływ na mięśnie. Po raz pierwszy w dziejach medycyny lekarz ten zapisał swą obserwację i zaczął stosować masaż jako oficjalną, lekarską metodę leczenia. Dlatego w historii medycyny mówi się o Ambrożym Pare jako o wskrzesicielu masażu, gdyż on pierwszy nie tylko przywrócił stosowanie masażu, ale ponadto przeprowadził badania nad jego fizjologią.
W dziejach masażu znaczną rolę odegrał również filozof angielski Bacon Werulamski (1561-1626), który zasady masażu opierał na wchodzącej wówczas w życie mechanoterapii Następnym krokiem naprzód w dziejach rozwoju masażu są badania Friedricha Hoffmana (1606-1672), jednego z najznakomitszych ówczesnych lekarzy. Należał on do tych nielicznych wówczas medyków, którzy byli gorącymi zwolennikami naturalnych metod leczniczych.
Prawdziwy jednak rozwój masażu leczniczego nastąpił dopiero na początku XIX w. dzięki lekarzom szwedzkim. Oni to opracowali metodę terapeutyczną i higieniczną zwaną popularnie „szwedzką gimnastyką”, której częścią składową był także masaż. Po raz pierwszy spod pióra lekarzy wyszedł opracowany system stosowania masażu w poszczególnych chorobach i w profilaktyce. Największe zasługi położył Per Henrik Ling (1776-1839), szwedzki lekarz, założyciel Centralnego Instytutu Gimnastycznego w Sztokholmie. Mniej więcej w tym samym czasie we Francji lekarz Martin de Lyon wyleczył samego siebie z uporczywego lumbago za pomocą masażu.
Szkołę masażu klasycznego stworzył lekarz holenderski Johan Mezger z Amsterdamu (1839-1909), którego uważa się za twórcę „masażu naukowego”. Po raz pierwszy bowiem został opracowany w osobnym dziele cały system metod masażu oraz wskazań i przeciwwskazań opartych o doświadczenia i badania własne autora oraz niebogatą literaturę.
Od czasów Mezgera datuje się stosowanie masażu w klinikach najpierw chirurgicznych, a następnie w innych oddziałach klinicznych, nie wyłączając laryngologicznych i okulistycznych. Szczególnie dobre wyniki osiągnął Mezger i jego uczniowie w leczeniu masażem chorób stawów.
Do uczniów Mezgera należy zaliczyć również Polaka, profesora Uniwersytetu w Berlinie – Izydora Zabłudowskiego, który jest twórcą oryginalnej metody masażu. U schyłku XIX w. i na początku XX w. Zabłudowski cieszył się sławą niemal europejską i z wielu krajów przyjeżdżali do niego lekarze celem zapoznania się z jego metodą, która do dziś jest stosowana np. w byłej Czechosłowacji. Sława jego była w pełni uzasadniona. W uznaniu zasług powierzono mu kierownictwo Uniwersyteckiego Zakładu Masażu Leczniczego w Berlinie. Należy podkreślić fakt, że w skali światowej masaż po raz pierwszy właśnie dzięki niemu zyskał taką rangę i został zrównany z innymi dyscyplinami wiedzy lekarskiej na poziomie uniwersyteckim. Zabłudowski pozostawił po sobie duży dorobek naukowy, między innymi liczne prace z zakresu masażu ogłoszone w trzech językach: polskim, niemieckim i rosyjskim.
U schyłku XIX w. odbył się Europejski Zjazd Chirurgów. Część programu zjazdu była poświęcona zagadnieniom stosowania masażu w lecznictMasaż kamieniamiwie i profilaktyce. W niektórych publikacjach można spotkać opinię, że wyniki obrad tego zjazdu opublikowane w prasie fachowej przyczyniły się w znacznej mierze nie tylko do rozpowszechnienia metod masażu, lecz również do ich spopularyzowania. Pojawiło się bowiem wówczas wielu masażystów „cudotwórców”, którzy nie mieli żadnego przygotowania fachowego do stosowania tej metody leczniczej i profilaktycznej. Przyczyniło się to w pewnej mierze do zdeprecjonowania wartości leczniczej masażu. Mimo to, zarówno przed I wojną światową, jak i w okresie międzywojennym, nie zaniechano tej metody leczniczej. Można przytoczyć nazwiska lekarzy, którzy prowadzili badania naukowe nad stosowaniem masażu. Jednakże poziom tych badań nie dorównywał rozmachowi badań wykonanych przez Mezgera i Zabłudowskiego. Masaż nie był nigdy tak popularną metodą leczniczą, jak za czasów Mezgera i jego uczniów. Jednym z uczniów Mezgera był szwedzki lekarz Zander, który usiłował zastąpić mieszenie ręczne specjalnymi aparatami. Rozpowszechniły się one chwilowo po całym świecie, jednak dalsze doświadczenia pokazały, że – jakkolwiek mogą być w pewnych przypadkach stosowane – nie zastąpią ręki masującego.
Piśmiennictwo polskie u schyłku XIX w. wzbogaciło się o kilka wartościowych pozycji, jak np.: J. Grabowskiego, I. Strabowskiego, J. Zawadzkiego.
W okresie międzywojennym masaż stanowił dość popularną metodę leczenia, zwłaszcza w zakładach i gabinetach fizykoterapii. Wielu lekarzy nie tylko zalecało tę metodę leczenia, ale na podstawie własnej praktyki i obserwacji doskonaliło ją i opracowywało jej modyfikacje. Do zasłużonych na tym polu należą: M.Kosiński i J.Zaorski, którzy pozostawili dorobek naukowy wzbogacający ubogie piśmiennictwo polskie z tego zakresu.
Rozwój chemii i farmacji przygłuszył znaczenie naturalnych metod leczniczych. Przez ostatnie kilkadziesiąt lat obserwowało się odwrócenie medycyny od leczenia uzdrowiskowego, od gimnastyki i masażu. Dopiero w dzisiejszych czasach zauważa się wielki renesans naturalnych metod leczniczych, a między innymi i masażu. Prowadzi się badania nad działaniem masażu, szkoli się masażystów, zwłaszcza niewidomych, prawie we wszystkich krajach europejskich.

Rodzaje masażu

-klasyczny

Masaż klasyczny to najpopularniejszy masaż, który w zależności od formy – intensywności może być leczniczy, relaksacyjny, pobudzający itp. Do masażu klasycznego należą zabiegi, które mają na celu poprawienie psychofizycznego stanu pacjenta, znajdują one zastosowanie w zapobieganiu i leczeniu wielu chorób z dziedziny ortopedii, neurologii, pediatrii, ginekologii oraz chorób internistycznych.

W zależności od sytuacji masaż klasyczny może być wykonywany w formie zabiegu całościowego lub częściowego. Masaż działa przeciwbólowo, polepsza odżywianie tkanek, regeneruje mięśnie, reguluje napięcie mięśniowe, zwiększa elastyczność i sprężystość mięśni, zmniejsza tkankę tłuszczową, przyspiesza przemianę materii, uaktywnia przepływ krwi i limfy.

Masaż klasyczny jest wykonywany bezpośrednio na ciele osoby masowanej przy użyciu środka ułatwiającego masaż np. oliwki, kremu do masażu, talku lub maści leczniczej. Najczęściej stosuje się tradycyjne techniki masowania, czyli rozcieranie, głaskanie, wyciskanie, przesuwanie, oklepywanie. W czasie masażu odprężamy się i relaksujemy. Odpręża się też nasze ciało, miejsca pełne napięcia i bólu zostają rozprężone. Regularne stosowanie masażu polepsza samopoczucie, koryguje istniejące zmiany układu kostnego, po masażu odczuwamy mniejsze napięcie w kręgosłupie, plecach i karku. Masaż klasyczny poprawia wygląd skóry, jest ona lepiej dotleniona i ukrwiona.

-relaksacyjny

Masaż relaksacyjny pobudza mięśnie, skórę i układ krążenia, a zarazem wspaniale oddziałuje na układ nerwowy – równoważy wysyłane przez ciało negatywne reakcje na stres, likwiduje mimowolne napięcie mięśni, przywraca prawidłowy rytm serca, właściwe krążenie i ciśnienie krwi, a nawet pomaga w walce z bezsennością.

Fenomen jakim jest ludzki dotyk sprawia, iż subtelny masaż relaksacyjny wykorzystujemy jako jedną z metod terapeutycznych, kosmetycznych oraz relaksacyjnych.

Celem masażu relaksacyjnego jest zmniejszenie, potem całkowite zniesienie napięcia mięśniowo-nerwowego i psychicznego, tym samym uzyskanie pełnego rozluźnienia, odprężenia.
Z tego powodu ruchy wykonywane przez masażystę są spokojne, powolne, rytmiczne, łagodne a ich zadaniem jest uspokoić duszę i ciało.

Umiejętność relaksowania się jest bardzo cenna, szczególnie dzisiaj, kiedy 90% ludzi szuka pomocy u lekarzy z powodu dolegliwości związanych ze stresem, takich jak: bóle pleców, szyi, głowy, przemęczenie oczu, słaba zdolność koncentracji, depresja, nadpobudliwość, irytacja, wysokie ciśnienie krwi, wyczerpanie itd. dlatego może forma masażu, jaką jest masaż relaksacyjny jest tak bardzo popularna i pożądana. W prawidłowo wykonanym masażu relaksacyjnym następuje rozluźnienie wszystkich mięśni do tego stopnia, że ciężko nam jest zapanować nad własnym ciałem.

Świece, aromatyczne zapachy, kadzidełko, pachnące olejki, ciepła pościel jest to nie tylko obecna moda na relaksację, ale jeden z podstawowych warunków, aby masaż mógł się odbyć i aby klient był z niego zadowolony. W tej chwili w praktyce terapeutycznej spotykamy się z sytuacjami, iż masaż relaksacyjny jest także wstępem do innych zabiegów kosmetyczno – terapeutycznych. Jest to taki filar na którym opiera się cała technika relaksacji, wszelkie zabiegi, którym się poddajemy aby się zrelaksować. Prosty przykład: Sluchamy muzyki aby się odprężyć. W momencie, gdy zostanie nam zrobiony taki masaż zrelaksujemy się jeszcze mocniej jeszcze intensywniej i ….trwalej.

Masaż to sposób na zrelaksowanie się i rozluźnienie, przynosi ulgę przy bólach ciała i uczuciu spięcia. Poprawia również stanu zdrowia, gdyż działa leczniczo na nasze ciało. Jest to zabieg całkowicie bezpieczny. Z masażu może skorzystać każdy, niezależnie od wieku, płci czy stanu zdrowia.

-leczniczy

Oparty jest na technikach masażu klasycznego. Głównym celem jest leczenie pewnych zaburzeń organizmu poprzez zabiegi manualne. Każdy taki masaż może być poprzedzany zabiegami fizykalnymi np. naświetlaniem lampą Solux, okłady kompresem rozgrzewającym czy też wykonywany z użyciem środków wspomagających zabieg np. różnego rodzaju maści lecznicze działające przeciwbólowo, przeciwzapalnie i rozgrzewająco.

-izometryczny

Polega na intensywnym masowaniu mięśni podczas skurczu izometrycznego (napięcie mięśni bez wykonywania ruchu w stawie, czyli bez skracania długości mięśnia). Sprzyja to przede wszystkim rozwojowi siły i masy mięśniowej.

-sportowy

Od wielu lat stał się on niezbędnym elementem w procesie treningowym sportowców. Pozwala zwalczyć skutki zmęczenia spowodowane wysiłkiem fizycznym. Masaż zmęczonego mięśnia pomaga rozluźnić go i zapobiega późniejszym uszkodzeniom.

Jest niezbędny w sytuacjach, gdy sportowcy muszą podjąć wysiłek, zanim zdążą odpocząć, np. w wieloetapowych wyścigach kolarskich czy wielodniowych turniejach siatkarskich czy koszykarskich. W tych przypadkach masaż pozwala im szybciej odzyskać siły.

-segementarny

Masaż segmentarny, jako jeden z rodzajów masażu jest zabiegiem fizykalnym. Składa się z szeregu chwytów i opracowań, których ściśle określona technika i kolejność wykonywania, przy uwzględnieniu zasad dawkowania, pozwala na wykrywanie i usuwanie zmian chorobowych na drodze odruchowej.

Jest masażem diagnostycznym. W odróżnieniu od masażu klasycznego, masaż segmentarny znajduje szczególne zastosowanie w leczeniu chorób narządów wewnętrznych.

Twórcami masażu segmentarnego są: masażysta O.Gläser oraz doc. dr med. W. A. Dalicho. Na podstawie kilkunastoletniej działalności praktycznej, w oparciu o prace innych badaczy zajmujących się czynnościowymi wzajemnymi oddziaływaniami narządów i tkanek organizmu, opracowali i opublikowali masaż segmentarny.

Metoda ta uwzględnia wszelkie możliwe zmiany odruchowe powstające w różnych tkankach i podaje sposoby ich usuwaniu poprzez zastosowanie szczegółowych, ściśle określonych rękoczynów. Ze względu na wywieranie znacznego wpływu na funkcjonowanie narządów wewnętrznych oraz możliwość leczenia i usuwania zmian odruchowych w narządach i tkankach metoda ta jest uzupełnieniem masażu klasycznego.

Wskazania do stosowania masażu segmentarnego

Zakres wskazań do stosowania masażu segmentarnego obejmuje wszystkie wskazania do masażu klasycznego, poszerzone o schorzenia narządów wewnętrznych.

Głównymi wskazaniami są:

– czynnościowe i przewlekłe choroby narządów wewnętrznych,
– zaburzenia krążenia,
– czynnościowe, zwyrodnieniowe i przewlekłe gośćcowe choroby kręgosłupa, stawów i tkanek miękkich,
– stany pourazowe (skręcenia, zwichnięcia, złamania)
– zaburzenia wegetatywnego układu nerwowego,
– zaburzenia w funkcjonowaniu gruczołow wewnątrzwydzielniczych.

Przeciwwskazania:

– wszystkie ostre bakteryjne zapalenia tkanek i narządów wymagające interwencji chirurgicznej,
– wszystkie zakażenia ogólne przebiegające z wysoką temperaturą,
– ostre stany zapalne,
– choroby nowotworowe,
– krwawienia i krwotoki oraz groźba ich wystąpienia.

źródło:
Adam Zborowski – „Masaż segmentarny”

-masaż punktowy ( akupunkturowy )

Akupresura (masaż punktowy) polega na udrażnianiu kanałów energetycznych poprzez stosowanie różnych form ucisku na punkty w celu uzyskania efektu profilaktycznego lub terapeutycznego.

-masaż stóp

Różne obszary na stopach i dłoniach odpowiadają poszczególnym częścią ciała i tym samym masując je lub uciskając określone punkty można oddziaływać na konkretny narząd.
Celem jest odblokowanie stref przepływu energii całego ciała a także likwidacja bólu i napięć znajdujących się w poszczególnych obszarach czy też narządach.
Strefy ciała biegną wzdłuż od palców nóg do głowy na obu stronach parzyście.

-masaż Ma Uri

Pochodzi z polinezyjskiego systemu uzdrawiania stosowanego w Nowej Zelandii przez Tohunów- maoryskich ekspertów od uzdrawiania, sztuki masażu, rytuału i życia w harmonii z naturą. Ma-uri w języku Maorysów oznacza „potomkowie Białego Światła” i nawiązuje do legendy o ich przybyciu na Ziemię z odległej galaktyki Plejad.
Masaż jest bardzo efektywną terapią, w której elementy starożytnej wiedzy o uzdrawianiu dostosowane zostały do potrzeb współczesnego człowieka. Poprzez specyficzny masaż całego ciała, wykorzystując energię tańca i polinezyjskiej muzyki masażysta staje się „narzędziem” wprowadzającym osobę masowana na drogę osobistej transformacji- pozytywnych zmian prowadzących do poprawy zdrowia, relacji z innymi ludźmi, środowiskiem i sobą samym. W masażu wykorzystuje się specjalnie dobieraną muzykę, która wprowadza rytm, energię i niezwykły klimat w pracy z osobą poddającą się masażowi.
Ciało klienta traktowane jest z najwyższym szacunkiem jako „świątynia ducha”.
To podejście klient odczuwa w trakcie terapii w każdym dotyku, odłożeniu ręki czy nogi, operowaniu ręcznikiem (odkrywane są tylko części ciała aktualnie masowane).
Przyjemny, płynny, miękki i naturalny dotyk stosowany w masażu daje osobie masowanej czas i przestrzeń dla siebie, otwiera możliwości nawiązania utraconego kontaktu z własnym wnętrzem i przywrócenia właściwego przepływu energii przez ciało.

-masaż odchudzający

Zadaniem tego rodzaju masażu jest rozbicie i rozdrobnienie podskórnej tkanki tłuszczowej, usunięcie toksyn z organizmu, polepszenie ukrwienia skóry i mięśni, przez co przyspiesza się przemianę materii. Masaż może być niekiedy nieprzyjemny dla osoby masowanej ze względu na uczucie występującego bólu przy stosowaniu technik z dużą siłą. Do tego rodzaju masażu używa się kremów zawierających substancje roślinne, stymulujące metabolizm komórek, likwidujące tkankę tłuszczową oraz ułatwiające usuwanie toksyn i nadmiaru wody. W czasie serii zabiegów odchudzających wskazane jest wykonywanie ćwiczeń oraz przestrzeganie odpowiedniej diety.

-masaż kręgosłupa

Ma na celu przywrócenie ruchomości kręgów i ich właściwego położenia. Szczególnie wskazany przy skrzywieniach kręgosłupa, skoliozie, przeciążeniach. Działa odprężająco i tonująco na mięśnie grzbietu.

-masaż twarzy

Celem tego masażu jest usunięcie przemęczenia powstałego na skutek intensywnego wysiłku fizycznego, zakwasów bądź likwidacji powstałych kontuzji.

-drenaż limfatyczny

Ma na celu usprawnienie krążenia limfy a tym samym zapobiega powstawaniu chorób spowodowanych jej zastojem, służy również likwidacji obrzęków zastoinowych, wysięków limfatycznych, skraca czas resorpcji siniaków i krwiaków.

Działa również oczyszczająco na cały organizm, usuwa zbędne produkty przemiany materii. Stosowany jest również po przebytych chorobach zakaźnych, nowotworowych, po terapii sterydowej czy też jako efekt wspomagający odchudzanie.

-masaż ayurwedyjski

Istota masażu Ajurwedyjskiego wiąże się z ruchem energii w ciele. Jest to subtelne połączenie masażu klasycznego i akupresury. Celem jest przywrócenie równowagi energii życiowej zwanej prana, krążącej po ciele w nadis. Nadis, to niewidzialne dla ludzkiego oka kanały rozprowadzające energię do wszystkich narządów i obszarów ciała. Przywrócenie harmonijnego przepływu energii poprzez stymulację punktów akupresurowych (marmas) stanowi wyraz fizycznego, psychicznego i duchowego zdrowia.

-masaż lomi-lomi

Masaż Lomi-Lomi Nui jest formą hawajskiej „pracy z ciałem”, pochodzącą z dawnych świątyń na Hawajach. Służył oczyszczeniu, wzmocnieniu i uzdrawianiu. Często był rytuałem przejścia- wejścia w dorosłość lub w nowy etap życia. Masaż mógł trwać nawet kilka dni. Towarzyszyły mu pieśni, modlitwy, rytuały i różne inne zabiegi.
Dla odróżnienia wyjątkowej wagi i znaczenia, ta świątynna forma masażu Lomi-Lomi określana była słowem Nui (tj. ważny, jedyny w swoim rodzaju)

Lomi – Lomi Nui, hawajski masaż świątynny znany jest już szeroko w USA, wiele luksusowych ośrodków SPA w Europie Zachodniej – w Niemczech, Szwajcarii, Wielkiej Brytanii ma go od dawna w swojej ofercie. Jest idealnym środkiem na szybkie, zagonione i często niedbałe życie jakie prowadzimy, na nadmiar bodźców atakujących nas zewsząd, na wypalenie zawodowe lub stany depresyjne. To zwrot w kierunku siebie samego i powiedzenia sobie – „ to mój czas, to ja sam(a) jestem w tej chwili najważniejszy(a) dla siebie. Wszechświat potrafi nas za taki zwrot w życiu, czasem nadspodziewanie szczodrze wynagrodzić.

-masaż aromaterapeutyczny

Masaż Aromaterapeutyczny – masaż całego ciała i/lub w zależności od celu zabiegu masaż miejscowy. We wszystkich przypadkach do masażu stosuje się mieszaniny olejków rozpuszczone w naturalnych olejkach roślinnych. Do masażu olejki eteryczne rozpuszcza się się w oleju w proporcji 15-30 kropli mieszaniny olejków na 50 mililitrów (około 1/5 do 1/4 szklanki oleju).

-masaż tybetański

Sztuka masażu tybetańskiego ma bardzo długą, bo liczącą sobie aż 5 tysięcy lat tradycję. Jest połączeniem klasycznego masażu leczniczego, refleksoterapii czyli uciskania odpowiednich punktów na stopach oraz bioterapii. Zabieg polega bowiem na skupianiu energii za pomocą dłoni na określonych punktach ciała. Choć jest niemal bezdotykowy, działa bardzo silnie. Masażysta uciska mocniej jedynie stopy, a skórę na innych częściach ciała tylko muska opuszkami palców. Tego masażu nie można traktować jako zabieg profilaktyczny. Wykonuje się go u osób ciężko chorych, najlepiej po konsultacji z lekarzem. Zabieg oczyszcza organizm ze złogów toksycznych i przywraca wewnętrzną równowagę. Działa skutecznie na układ krążenia, poprawia skład chemiczny krwi, reguluje ciśnienie, zmniejsza wrażliwość na ból, dotlenia mózg, wspomaga leczenie schorzeń narządu ruchu, m. in. łagodzi bolesne skurcze mięśni i nerwobóle.

-masaż tajski

Jest to starożytna metoda łącząca w sobie elementy Hatha Yoga, akupresury, refleksologii i medytacji. Dzięki temu niezwykłemu połączeniu, masaż w sposób holistyczny poprawia kondycję fizyczną, duchową i intelektualną. Rytmiczne naciskanie kluczowych puntów na ciele Sen odpowiedzialnych za blokadę energii.

-masaż podwodny

Wykorzystuje strumień wody o określonym ciśnieniu, którym oddziałuje się na ciało pacjenta zanurzonego w wannie. Masaż wirowy to jedna z najłagodniejszych form masażu podwodnego. Na zanurzonego w wodzie pacjenta działa prąd wody, która jest wprowadzona w szybki ruch wirowy za pomocą specjalnych wibratorów.

-masaż wodny

Używa się tu strumienia wody o odpowiednim ciśnieniu jako bodźca mechanicznego i termicznego. Jest on inaczej nazywany natryskiem skupionym lub biczem wodnym. Wykonuje się go chłodną lub na przemian zimną i gorącą wodą. W przeciwieństwie do masażu podwodnego pacjent nie jest zanurzony w wodzie.

-masaż gorącymi kamieniami

Masaż gorącymi kamieniami łączy w sobie oddziaływania zarówno termoterapii, drenażu, akupresury, aromaterapii jak i masażu szwedzkiego. Podstawę główna stanowi szerokie działanie na termoreceptory znajdujące się w skórze pacjenta. W wyniku oddziaływania odruchowego dochodzi do podniesienia temperatury okolic masowanych i wtórnego rozszerzenia naczyń krwionośnych. Reakcja ta wpływa tym samym na zwiększenie pojemności łożyska naczyniowego. Odpowiedni nastrój, zastosowanie olejków eterycznych oraz odpowiednio dobrana muzyka wpływa kojąco na pacjenta, hamując działanie układu limbicznego zmniejszającego ogólne napięcie nerwowe. Obszerność oraz siła bodźca wpływają na wytworzenie dużej ilości enkefalin w C.U.N.

-masaż ipsilateralny

U podstaw tego masażu leżą założenia z zakresu neurofizjologii. Bazuje on na skrzyżowanym odruchu naczynioruchowym. Pod wpływem bodźców mechanicznych na bazie tego odruchu dochodzi do dużego przekrwienia w przeciwnej kończynie. Wraz z dużym przekrwieniem dochodzi do lepszego odżywienia przekrwionych obszarów i co za tym idzie szybszego procesu gojenia.

-masaż kontrlateralny

U podstaw tego masażu leżą założenia z zakresu neurofizjologii. Bazuje on na skrzyżowanym odruchu naczynioruchowym. Pod wpływem bodźców mechanicznych na bazie tego odruchu dochodzi do dużego przekrwienia w przeciwnej kończynie. Wraz z dużym przekrwieniem dochodzi do lepszego odżywienia przekrwionych obszarów i co za tym idzie szybszego procesu gojenia.

-masaż bańkami chińskimi

Masaż bańkami jest odmianą terapii podciśnieniowej i stanowi odwrotność terapii uciskowej. Podstawę jej stanowi wytworzenie podciśnienia we wnętrzu bańki i zassanie skóry oraz tkanki podskórnej do jej wnętrza. W masażu bańkami mamy do czynienia z dwojakiego rodzaju oddziaływaniem : mechanicznym i odruchowym.
Czas trwania masażu wynosi od 10 do 30 min.

-masaż kosmetyczny

Działanie masażu kosmetycznego jest bardzo korzystne dla skóry twarzy i szyi. Skóra zostaje oczyszczona ze zrogowaciałego naskórka, otwarte pory wydzielają zużyte produkty przemiany materii. Skóra zostaje pobudzona i odżywiona przez krew i limfę. Po serii ok. 10 zabiegów masażu drobne zmarszczki znikają a głębsze znacznie się zmniejszają.

Po serii ok. 10 zabiegów masażu drobne zmarszczki znikają a głębsze znacznie się zmniejszają.

Masaż taki działa również relaksująco i odprężająco oraz pozwala się pozbyć zmartwień. Dlatego masaż kosmetyczny regeneruje naszą skórę, a także duszę, uroda jest przecież w ogromnym stopniu odzwierciedleniem wnętrza człowieka.

Masaż kosmetyczny wykonuje się dla wygładzenia, ujędrnienia, uelastycznienia tkanki skórnej i podskórnej (często z zastosowaniem preparatów wspomagających mechaniczne działanie masażu). Efekt ten uzyskuje się poprzez usprawnienie krążenia powierzchownego, tym samym lepsze odżywienie skóry oraz wzmożenie jej napięcia. Poprzez przyspieszenie złuszczania zrogowaciałych – martwych warstw naskórka, niniejszym udrożnienie przewodów gruczołów skóry i usprawnienie ich funkcji.
Masaż skuteczny jest również w redukcji cellulitu.

-masaż shiatsu

Shiatsu naciskać kciukami  jest japońską odmianą masażu ciała, wykonywanego w celu leczenia i powrotu do zdrowia dzięki wpływowi i poprawie stanu ki w organizmie.. Jest to nowa nazwa najstarszej formy leczenia uzdrawiania rękoma. Polega na stosowaniu ucisku dłoni i technik manipulacyjnych w celu wyregulowania fizycznej struktury organizmu i jego naturalnych wewnętrznych energii, by usunąć stany chorobowe i zachować zdrowie. Shiatsu utrzymuje ciało, duszę i intelekt w harmonijnej równowadze, pobudza samouzdrawiające siły naszego organizmu i dba o głębokie odprężenie. Stosowany profilaktycznie przyczynia się do zachowania zdrowia i dobrego samopoczucia, ale jednocześnie można go stosować w celu złagodzenia ostrych dolegliwości.

Shiatsu bazuje na naszej wrodzonej reakcji na dotyk, naszej intuicji i naszej zdolności do ćwiczenia umysłu, by radził sobie z przeciwnościami w dążeniu do osiągnięcia najlepszego stanu zdrowia i dobrego samopoczucia.

Siatsu posiłkuje się kilkoma technikami, przy czym pobieżny obserwator może odnieść wrażenie, że nic właściwie się nie dzieje zaledwie spokojne, łagodne uciskanie kciukami czy dłońmi różnych punktów na ciele. Wygląda to niemal na leniwe wykonywanie pewnych czynności, i w rzeczy samej, pod względem zachowania energii, tym właśnie jest. Ale pod tymi nieskomplikowanymi czynnościami, wewnątrz organizmu dzieje się wiele w subtelnej sferze energii życiowej.

Podczas gdy w akupresurze chodzi o to, by znaleźć i stymulować określone punkty lecznicze, shiatsu zakłada przede wszystkim masaż całości kanałów energetycznych meridianów. Brak energii w określonym meridianie jest zgodnie z poglądami shiatsu automatycznie związany z jej nadmiarem w innym. Tego rodzaju dysharmonię uważa się już za pierwsze objawy choroby, które trzeba usunąć i zrównoważyć. Siatsu jest więc w mniejszym stopniu nastawiona na celowe leczenie konkretnych dolegliwości, lecz raczej na zachowanie zdrowia i dobrego samopoczucia w ogólności co nie znaczy jednak, że japoński masaż leczniczy nie może pozytywnie wpłynąć na już istniejące zaburzenia zdrowotne.

Lecznicza moc dotyku znana jest ludziom od zamierzchłych czasów. Egipcjanie, Arabowie, Inkowie, Aztekowie, Rzymianie i Grecy, Hindusi, Chińczycy: we wszystkich kulturach znane było lecznicze działanie nakładania rąk i masażu. Ale w Państwie Środka leczenia uciskiem palców rozwinęło się jak nigdzie indziej, ponieważ bardzo wcześnie odkryto tam, że nacisk na określony punkt ciała może mieć działanie sięgające znacznie dalej i nie tylko łagodzić miejscowe dolegliwości, lecz także wpływać uzdrawiająco na narządy wewnętrzne. Trzeba było czekać aż do lat sześćdziesiątych, aby shiatsu zostało ostatecznie uznane w Japonii za metodę terapeutyczną. Niecałe dziesięć lat później japoński masaż leczniczy dotarł do Europy i Stanów Zjednoczonych i na fali rosnącego zainteresowania dalekowschodnimi metodami leczniczymi stopniowo podbił też zachodni krąg kulturowy.

Podstawowe cele shiatsu:
– harmonizacja przepływu energii w ciele,
– wzmocnienie witalności poprawa fizycznego samopoczucia,
– poprawienie koncentracji i sprawności intelektualnej,
– ogólne profilaktyczne działanie prozdrowotne,
– usunięcie blokad i nagromadzonych emocji na wszystkich płaszczyznach,
– pobudzenie samouzdrawiających sił organizmu,
– uwrażliwienie na sygnały płynące z własnego ciała,
– uwrażliwienie na świadome przeżywanie własnego życia wewnętrznego.

Shiatsu jest bardzo bezpiecznym masażem. Bywa niezwykle skuteczny w przypadku przewlekłych dolegliwości, a także w wielu drobniejszych ostrych schorzeniach i chorobach.
Szczególnie ostrożnie należy go stosować zaledwie w trzech przypadkach ciąży, przy podwyższonym ciśnieniu tętniczym i u chorych na padaczkę.

-masaż stemplami

Masaż stemplami wykonywany jest za pomocą specjalnych stempli kamiennych lub ziołowych. Rozgrzanymi stemplami wykonuje się szybkie, krótkie dotknięcia w odpowiednich miejscach na ciele. W momencie, gdy temperatura stempla spada do ok. 60°C, wykonywane są powolniejsze i głębsze ruchy. Masło Karite używane do masażu to panaceum na wszelkie dolegliwości skórne. Zawiera ogromne ilości witamin i posiada właściwości odżywcze i pielęgnacyjne. Powoduje natłuszczenie i nawilżenie skóry, przez co staje się ona aksamitna, opóźnia proces starzenia skóry i likwiduje zmarszczki. Eliminuje stany zapalne. Stosowane jest w podrażnieniach, alergiach oraz dermatozach. Masaż stemplami przynosi ukojenie duszy i ciała wraz z cudownym efektem odmładzającym. Wskazany jest dla osób wiecznie zabieganych i zapracowanych. Przeciwwskazaniem do masażu są choroby krążenia, choroby skóry, otwarte rany i zapalenia. Osoby z nerwową nadwrażliwością i z protezami silikonowymi nie mogą pozwolić sobie na ten zabieg.

Co uzyskamy:

– poprawę krązenia
– detoksykację( oczyszczenie) całego organizmu
– złagodzenie bólu
– podniesienie podstawowej przemiany materii
– rozluźnienie mięśni
– zmniejszenie napięcia psychicznego
– ogólną regenerację organizmu

Wskazania :

– stres
– przemęczenie psycho-fizyczne
– otyłość
– cellulitis
– zaburzenia wegetatywne
– napięcia mięśniowe

Ulotka usług masażów oferowanych przez Gabinet Medycyny Tybetańskiej na ul.Czerniakowskiej 28A w Warszawie – tel. 607 – 489 – 251

( format PDF – 20 MB )

Ulotka masażów oferowanych przez Gabinet Medycyny Tybetańskiej - ul. Czerniakowska 28A, WARSZAWA, lekarz Enkhjargal Dovchin, ENJI. Wszystkie rodzaje masażów. AKUPUNKTURA I AKUPRESURA. Dymplomowani specjaliści.

Gabinet NIE świadczy usług erotycznych !!!